Z rodzinnych Talek do Reszla jest 75 kilometrów. Wybieraliśmy się tu z rodzicami na tradycyjne wycieczki kulturalne „do Reszla i Świętej Lipki”. Uczestniczyliśmy w otwarciach wystaw i koncertach odbywających się w Galerii Zamek.
Mój Tata, rzeźbiarz Andrzej Haręza, kupił w Remie maszynę do obróbki drewna.
Przywoził też różne przedmioty z odlewni żeliwa.

Przyjechałam tu na dłużej w 2016 roku, na zaproszenie Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego, by wziąć udział w plenerze, w reszelskim Zamku. Spacerowałam po pięknym parku, usytuowanym wzdłuż rzeki okalającej miasto i wówczas stało się dla mnie jasne, że można tu dobrze, spokojnie żyć.
Na skutek podobnych przemyśleń od 2018 do 2020 roku pracowałam w Galerii Zamek w Reszlu jako asystentka kierowniczki tego oddziału Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie, Grażyny Prusińskiej. Spotkanie z Grażyną i osobami, które wtedy pracowały w Galerii: Bogusią Maksymiuk, Ulą Rozynek, Asią i Andrzejem Kozubowskimi, jest dla mnie niezwykle ważne do tej pory.

Pod urokiem reszelskiej galerii rzeźby (ul. Rynek 5), zmarłego niedawno, prof. Adama Myjaka, w 2019 roku otworzyłam autorską Galerię H, przy ul. Sienkiewicza 6–7. Do dziś nie wiem, jak to było możliwe, ale lokal o wielkości 10 metrów kwadratowych ugościł podczas uroczystego otwarcia około dwustu osób.

Na samym początku działalności nastąpiły trudne czasy pandemii i jeszcze trudniejsze, kiedy w 2022 roku umarł mój Tata. Mimo to przygotowałam wystawy artystów przyjaciół, takich jak: Jolanta Rejs, Dariusz Mlącki, Agnieszka Mitura, Jan Wołek, Wojciech Plewiński, Piotr Konstantynowicz, oraz wystawy prac dzieci, powstałe podczas zajęć plastycznych, które okazjonalnie prowadzę we współpracy ze znakomitą nauczycielką Anią Szewczyk.

Poszerzyłam przestrzeń wystawienniczą o kolejne 28 metrów i w ten jednoosobowy sposób dbam o kulturalne dziedzictwo i bliskie mi wartości. Galeria ma charakter niezależny, funkcjonuje jako moja pracownia i miejsce spotkań z artystami, miłośnikami sztuki, gośćmi odwiedzającymi Reszel, osobami chcącymi uczyć się rysowania i malowania.

Na co dzień pływam po Jeziorze Legińskim, spaceruję dookoła miasteczka, piszę i maluję.

Często pokonuję trasę Reszel–Talki. Nawijam wstążkę drogi na szpulkę czasu.